– Det har vore for mykje rot, og for stor grad av uvisse i ein del sentrale saker, seier Tryggestad.

Det kjennest både «lystig» og litt trist på same tid å lese Nyss den 22.2. ved å registrere korleis ein politisk leiar utan blygsel forsøker å dreie fokus mot Oslo frå sitt ståstad som ordførar og synleggjer si utprega evne som polemikar. Ein leiar må i sak tole å bli omtalt på godt og vondt.

No er det ikkje slik at nokon kan lastast for å bruke erfaring ein har tileigna seg. Problemet oppstår når lærdommen gir utslag i ei tru som ikkje harmonerer med omgivnadene. Grunnleggjande lokale problem ser ved første augekast ikkje ut til å påverke dagens strandaordførar når han med et verbalt fingerknips retta fokus mot rotet på hovudkontoret for sitt eige parti i staden for å sjå si eiga bygd i kvitauget.

At SP har rota det til er ein nasjonal snakkis. Men å skylde på sine egne for å skjule eige rot på heimebane blir platt når Jan Ove Tryggestad framstiller det som Stranda kommune er eit offer for andre sine og ikkje eigne omstende. Ei heimebane som kan opplevast som eit reint SP-fleirtal. Kvar er fotefara etter resten av koalisjonen? Kvifor legge skylda på andre? Korleis står det til med ordføraren sin status i Fylkes og Stortingsval-kommitèane til SP? Kandidaturet til Jan Ove Tryggestad er ikkje å finne på nokon av disse listene.

Uttalte ynskjer om posisjonar vil han ikkje få oppfylt. Stranda kommune har fòr lenge lidd under uoversiktleg organisering og uroskapande lekkasjer, unnlatelser i å gjennomføre 4–5 år gamle samrøystes kommunestyrevedtak (Ref.-eksempel Solbakken og Stranda Barneskule), pengebruk som har tømt dei fleste av fonda og brukt opp langt over 100 millionar av eigedomsskatten som er tatt inn etter 2015. Det året alt skulle vere ordna berre Jan Ove Tryggestad fekk ordførarklubba for 11 år sidan. Som styremedlem i «Strandafjellet» var han med på å ta opp låna som han seinare brukte som brekkstong når han snudde med vinden for å kunne bli ordførar etter at dåverande ordførar Frank Sve fekk so hatten passa. Dei motargumenta som blei Strandafjellet til del av bl.a. Jan Ove Tryggestad viser å stå seg dårleg og møter i dag seg sjølv i døra.

So vidt eg veit er no Strandafjellet ein av hjørnesteinane i Stranda sin økonomi. Eg har heller ikkje kunna unngått å feste meg ved det sterke hovudinntrykket Statsforvalteren sin rapport frå ca. 2015 gav om korleis Stranda Kommune tapte fleire 10-tals millionar etter at ordføraren på eiga hand batt kommunen si opp økonomisk i avtaler med Orkla i fryselagersaka slik at vi gjekk glipp av millionar i refusjon på kommunale investeringar. Statsforvalteren retta også nyleg ein peikefinger mot Ordførarens omgang med Habilitet.

Ny sjukeheim, renovasjon av barneskule eller ny storhall i Kommunesenteret er alle kjente eksempel på samrøystes vedtak i kommunestyret som på merkeleg vis hamna nedst i skuffa, under bordplata til nye prosjekt som blei ferdigstilt andre stadar i kommunen.

Stranda fortener forandring. Derfor ser eg håpefullt fram mot kommunevalet i 2023.